Kuddedieren

Als je wordt geboren, ben je totaal hulpeloos. 

Zonder iemand die voor je zorgt, je warm houdt, eten geeft, enzovoorts, ga je dood.
Zo simpel is het.
Niemand kan om dit simpele feit heen.
Gelukkig heb je ouders die deze rol op zich nemen.

We worden dus geboren met een ingeboren besef dat we anderen nodig hebben.
Daaraan verbonden zit een soort van oerangst om alleen gelaten te worden (want dit betekent een zekere dood).

Via een straf,- en beloningssysteem leren we, in eerste instantie van onze ouders, later ook van anderen, wat we wel moeten doen en wat we niet moeten doen. 

Dit straffen en belonen kan zowel met woorden: “Dat heb je goed gedaan! of “Nee, je mag niet slaan”, als met veel subtielere ‘taal’ tot uitdrukking komen. Een aai over je bol of juist genegeerd worden zijn andere manieren om te laten blijken dat iets wel gewild is of niet.
Dit hele systeem, straffen en belonen, zorgt ervoor dat er in ons hoofd, zonder dat we hier erg in hebben, een lijstje komt met goed en fout.
Dit is een handig lijstje, want onze grootste angst is alleen gelaten worden en dan is het toch handig als we een lijstje met gedragingen hebben die dat risico verkleint!



ALLES wat je ziet, hoort, denkt, voelt of ruikt gaat eerst via dat lijstje van goed en fout.
Je vindt iets mooi of niet mooi klinken, iets ruikt lekker of vies, je bent blij met een gedachte of je wilt er vanaf en ga zo maar door. Je kijkt naar jezelf in de spiegel en er is een oordeel, je kijkt naar een ander en er is een oordeel. 
Dit is een aspect van de menselijke geest.
Alle zintuiglijke waarnemingen gaan via dit lijstje van goed en fout (er zijn ook grijstinten, gaat wel, stinkt maar niet te erg, vind de kleur niet zo mooi, maar er is mee te leven.., maar als je door zou vragen kom je uiteindelijk  toch bij goed of fout uit)

Natuurlijk willen we zelf vooral in het lijstje ‘goed’ terechtkomen!
En pats… de behoefte aan goedkeuring is geboren. Niet alleen de goedkeuring van de mensen om ons heen, maar eigenlijk willen we het liefst leuk, lief en aardig gevonden worden door iedereen!! 
We vinden het vaak belangrijker om goed genoeg te zijn in de ogen van een ander, dan in onze eigen ogen.
En daarom passen we ons aan.

We passen ons aan, aan wat we denken dat de ander van ons wil.
De meeste mensen gaan hier heel erg ver in.
Zij passen zich zo ver aan om maar vooral goed genoeg gevonden te worden door de ander, dat zij zichzelf kwijtraken.
(Jezelf kwijt zijn resulteert in klachten als depressie, burn-out, overspannenheid, chronisch vermoeid...)

Pas als je bewust bent, dat alles wat je waarneemt via je eigen persoonlijke goedkeuringscommissie gaat, kun je kiezen of je meegaat met deze onbewuste waardebepaling van een gedachte, geur, smaak, geluid of beeld, of niet.

Wat kun je doen?
In plaats van veroordelen, ga je beoordelen. In plaats van mee te gaan in je oordeel, maak je een bewuste keuze. 
Wat wil ik met dit oordeel doen? Ga ik mezelf of de ander veroordelen? Of laat ik het oordeel het oordeel, waardoor het een waarneming wordt en niets meer dan dat. 

 

Op die manier kun je je vrij maken van de kudde.
Vrij, omdat je houdt van jezelf zoals je bent, met alles erop en eraan!
Vrij, omdat het je niet meer kan schelen wat een ander van je vindt.
Pas dan ontstaat er ruimte om jeZelf te zijn!

FacebookMySpaceTwitterGoogle BookmarksLinkedinRSS Feed