HSP wat kun je ertegen doen?

Hoog Sensitief Persoon (HSP) , wat kun je ertegen doen?

Wat een mooie term van het spirituele ego is dat eigenlijk.
Ik ben hoog sensitief!
Is het niet gewoon een andere naam voor ik ben mens?
Wie is er niet hoog sensitief?
Is dat niet juist de reden waarom mensen verslaafd zijn aan alcohol, shoppen, eten,  drugs, seks en wat al niet meer… om niet te hoeven voelen?
Om zich te kunnen verdoven, omdat datgene wat ze voelen vaak te heftig voor ze is?
En als dat zo is, wie is er dan hoog sensitief?
De mensen die nu roepen dat ze dat zijn? De mensen die eigenlijk zeggen: “Ik ben bijzonder, want ik ben hoog sensitief, maar ik heb er wel veel last van. Heb jij als andere HSP’er er ook zo’n last van?”
Of zijn de junkies, gameverslaafden, overeters enzovoorts de mensen die zo hoog sensitief zijn dat ze niet eens meer willen en kunnen voelen?



Juist de mensen die de prachtige term HSP gebruiken, zijn vaak de mensen die zeggen op zoek te zijn naar éénheid. Ze willen één worden. Maar één met wat dan? Want als ze één zijn met een ander dan hebben ze daar een enorme last van. Ze voelen zich shit, moe of raken zichzelf kwijt (als je er echt over nadenkt, kun je dan ooit jezelf kwijtraken?)

Ze willen wel één worden met de ander, maar ze willen er vooral geen last van hebben.
Ze willen niet de ‘shit’ van een ander voelen.

Onze hele maatschappij is erop gericht om zo snel mogelijk van alles wat vervelend is af te raken. We nemen een pilletje als we hoofdpijn hebben, slikken een pilletje als we ons depressief voelen of we zorgen ervoor dat we druk, druk, druk, zijn en rollen ’s avonds oververmoeid ons bed in om maar niet te hoeven voelen hoe we ons werkelijk voelen.

De titel van dit stukje is ‘HSP, wat kun je ertegen doen?’ en als je nog niet bent afgehaakt, komt hier het antwoord:
Wat kun je doen tegen Hoog Sensitiviteit:
Je begint met het labeltje HSP weg te halen. Je bent mens, net als ieder ander.
Dan ga je weer voelen. Je gaat voelen wat je werkelijk voelt.
Ja, dat betekent ook voelen wat die ander voelt (maar is er wel een ander, of zijn we één?
En kan iemand jou ooit een gevoel geven wat niet ook al in jou zelf zit?)
Als je moe bent geworden van iemand, dan stop je met de ander daarvan de schuld te geven en je voelt hoe moe je bent.
Als je je kut voelt, of verdrietig, omdat je dat hebt ‘overgenomen’ van een ander, dan stop je met de ander daarvan de schuld te geven en je voelt hoe verdrietig je je werkelijk voelt.
Ik zeg niet zwelg in je verdriet! Ik zeg niet wordt je verdriet!
Ik zeg voel hoe je verdriet voelt. Ga naar binnen en voel hoe verdriet werkelijk voelt.
Voelt het zwaar?
Voelt het sprankelend?
Voelt het drukkend?
Voelt het massief?
Je zult merken, dat op het moment dat je zo je verdriet kunt voelen, (of je boosheid, je moeheid of wat dan ook), dat je het labeltje weghaalt van wat je voelt en verdriet, boosheid, frustratie wordt dan alleen maar een gevoeld gevoel.
Het wordt minder en lichter, alleen maar omdat het er mag zijn, omdat je geen weerstand biedt aan wat er gevoeld wil worden.

Creëer geen afstand van de ander, als je werkelijk één wilt zijn.
Voel wat de ander voelt en weet dat dat ook jij is.
Jij en ik zijn één, er is geen ander.
Zodra je dit realiseert, is er geen hoog sensitiviteitsprobleem meer.

FacebookMySpaceTwitterGoogle BookmarksLinkedinRSS Feed