Kuddedieren

Als je wordt geboren, ben je totaal hulpeloos. 

Zonder iemand die voor je zorgt, je warm houdt, eten geeft, enzovoorts, ga je dood.
Zo simpel is het.
Niemand kan om dit simpele feit heen.
Gelukkig heb je ouders die deze rol op zich nemen.

We worden dus geboren met een ingeboren besef dat we anderen nodig hebben.
Daaraan verbonden zit een soort van oerangst om alleen gelaten te worden (want dit betekent een zekere dood).

Via een straf,- en beloningssysteem leren we, in eerste instantie van onze ouders, later ook van anderen, wat we wel moeten doen en wat we niet moeten doen. 

Dit straffen en belonen kan zowel met woorden: “Dat heb je goed gedaan! of “Nee, je mag niet slaan”, als met veel subtielere ‘taal’ tot uitdrukking komen. Een aai over je bol of juist genegeerd worden zijn andere manieren om te laten blijken dat iets wel gewild is of niet.
Dit hele systeem, straffen en belonen, zorgt ervoor dat er in ons hoofd, zonder dat we hier erg in hebben, een lijstje komt met goed en fout.
Dit is een handig lijstje, want onze grootste angst is alleen gelaten worden en dan is het toch handig als we een lijstje met gedragingen hebben die dat risico verkleint!

Lees meer...

Verstoppertje

Marietje wilde een spelletje spelen, maar ze was alleen thuis.
Wat kon ze doen?
Ze verzon een leuk spel. Het heette verstoppertje.
Ze bedacht dat ze niet één was, maar twee.
Ze noemde zichzelf Ego en Ziel.
Ziel ging zich verstoppen en Ego moest haar zoeken.
Zo gezegd, zo gedaan.


Ziel verstopte zich, terwijl Ego af ging tellen.
Daarna begon Ego te zoeken.
Ego was snel afgeleid en kwam allerlei andere, leuke dingen tegen.
Zo zag ze een mooi prentenboek, wat ze ging lezen.
Het verhaaltje deed haar aan Ziel denken en snel ging ze weer zoeken.
Toen zag ze een pak koekjes liggen, daar had ze wel trek in.
Iets in de smaak herinnerde haar eraan dat ze Ziel aan het zoeken was en vlug zocht ze verder,
maar toen werd ze moe en ze besloot een tukje te doen.

Na het slapen luisterde ze naar muziek.
De muziek raakte haar in haar hart, waardoor ze weer aan Ziel moest denken.
Gauw zocht ze verder.
Ze vond het maar een moeilijk spel en snapte niet meer zo goed waarom ze dit had bedacht.
Ziel was al die tijd aan Ego aan het denken en zei in haarzelf: “Hier ben ik Ego, hier ben ik. Kom me dan halen.” Maar het leek niet te helpen. Ziel zag hoe Ego iedere keer weer werd afgeleid, maar wachtte geduldig.

Lees meer...

Op en weer neer

De weg naar verlichting gaat eerst op en dan weer neer.
De opgaande energie gaat over het jezelf volledig manifesteren hier op aarde.
Jezelf manifesteren vanuit de aardse energie in elk chakra.
Het begint met het eerste chakra. Hoe veilig voel jij je op aarde? Voel je je veilig als vrouw (als je in een vrouwenlichaam zit)? Voel je je veilig genoeg om jezelf te kunnen zijn, zonder jezelf aan te passen? En hoe veilig voel je je bijvoorbeeld  nog als je baan op de tocht ligt? Valt dan je hele kaartenhuis in duigen of heb je de overtuiging dat het altijd weer goed komt?
Het tweede chakra gaat over je seksualiteit.

Lees meer...

Het spel tussen man en vrouw

Het spel tussen man en vrouw vinden we in het begin leuk, spannend en opwindend. 

Als we verliefd worden genieten we van elke seconde dat we samen zijn.
De verschillen tussen de man en vrouw doen er dan niet toe.
Er wordt gezegd dat liefde blind maakt en dat we onze ogen ervoor dichtdoen.
Voor mij voelt het echter dat het er niet toe doet. Het is geen issue, het is gewoon wat het is.
Er is juist aantrekkingskracht als er twee tegenpolen zijn (kijk maar naar een magneet, twee dezelfde polen stoten elkaar af, twee tegenpolen trekken elkaar aan).
De vrouw in haar vrouwelijke energie zal een man in zijn mannelijke energie zoeken.

Waarom worden die verschillen dan op een gegeven moment zo’n probleem in de relatie?
Waarom staan mannen en vrouwen op een gegeven moment tegenover elkaar in plaats van naast elkaar?

Lees meer...

Het grote toneelstuk

We komen op aarde om een rol te spelen in het grote toneelstuk dat heet:
 ‘Het leven van…   (vul hier je naam in)’
We doen dit om tot volledige zelfmanifestatie te komen.
Je speelt zelf de hoofdrol in dit toneelstuk en je regisseert het spel. Verder heb je mensen gekozen die de andere rollen mochten en wilden vervullen.  Alle mensen om je heen, of ze nu al 20 jaar in je leven zijn of 1 maand, spelen een rol in jouw toneelstuk. Sommige mensen spelen een hele grote rol in jouw leven (bv je ouders, partner, kinderen) anderen een kleine(re) rol (de buurvrouw, je collega, etc).

Lees meer...

FacebookMySpaceTwitterGoogle BookmarksLinkedinRSS Feed