Camino de Santiago

17 april 2013
Over een paar dagen vlieg ik naar Porto om daarvandaan naar Santiago de Compostela te lopen.

Op 7 mei 2005 liep ik voor het eerst naar Santiago. Een tocht van 800 kilometer, van noordoost Spanje naar noordwest Spanje. 
Elke pelgrim zal het beamen als ik zeg dat pas later duidelijk wordt, wat het pelgrimeren met je doet of heeft gedaan, maar
wat mij het meeste bijbleef was het feit dat ik op mijn tocht alles op mijn pad kreeg wat ik nodig had.

Toen ik op een gegeven moment behoefte had om alleen te lopen, kwam ik gek genoeg geen mens meer tegen onderweg, terwijl de herbergen vol zaten en we elke ochtend met honderden tegelijk vertrokken, maar op de één of andere manier kwam ik vrijwel niemand tegen tot ik ’s avonds weer in een andere herberg was. Op het moment dat ik wel weer zin had in gezelschap ontmoette ik Sandro en Cisco, met wie ik de laatste 10 dagen heb samen gelopen.

Op een dag was ik verkeerd gelopen en moest ik een heel eind teruglopen voordat ik weer op het juiste pad liep, ondertussen was de zon gaan schijnen en was het enorm warm geworden.

Lees meer...

Go with the flow

1 april 2013
Na een hele week cursus geven in Spanje was de laatste dag vrij. We moesten ’s morgens vroeg de locatie verlaten en we zouden pas ’s avonds terug vliegen naar Nederland. Voor mij was de cursus vrijdagavond al afgelopen en ik moest de impuls onderdrukken om niet ’s morgens na het opstaan gelijk weg te rijden en onderweg een ontbijtje te pakken. In plaats daarvan ontbeten we nog met de groep voordat deze uit elkaar ging om elkaar op het vliegveld ’s avonds weer te ontmoeten.
Erik en ik besloten om naar Granada te rijden, 150 km verder, om het Alhambra te bezoeken.
Onderweg nog even gestopt om een kopje koffie te nemen en zo werd het alsmaar later. Ik had gelezen dat het Alhambra bezoeken zo’n 3 uur in beslag zou nemen als je alles wilt zien, dus toen we de afslag misten omdat onze lieve Tom ons naar Calle Real leidde, ipv naar Calle Real de Alhambra, begon ik de tijdsdruk te voelen. Ik kon letterlijk de druk van de tijd op me voelen en ik werd me bewust hoe zwaar tijd op mij kan drukken. Nu was ik bij het Alhambra en dan moest ik haasten om alles te zien, of kiezen wat ik wel of niet wilde zien.. grrr…
We kwamen uiteindelijk aan bij het Alhambra, parkeerden de auto en gingen in een flinke rij staan voor een entreekaartje (dat ook nog!). Toen we na zo’n 20 minuten bij de kassa stonden (oei, die tijdsdruk!) werd er verteld dat er geen kaartjes meer waren. Het Alhambra was vol!

Lees meer...

2013

Mijn wens voor iedereen, voor dit gloednieuwe jaar, is een jaar vol eerlijkheid. 
Eerlijkheid naar jezelf en naar de ander.

Sta eens heel even stil bij wat deze wens voor jou zou betekenen…
Stel je eens heel even voor, zo maar even één minuutje, dat je totaal eerlijk zou zijn naar jezelf én naar de ander, wat zou dat voor jou betekenen, wat zou dat voor je relaties betekenen?
Hoe eerlijk ben jij naar jezelf?
Mag jij alles voelen wat je voelt? Mag jij alles denken wat je denkt? Mag jij van jezelf alles willen wat je wilt? Mag jij van jezelf verlangen wat je verlangt? Mag je alles doen, wat je zou willen doen?
Of censureer jij jezelf met je eigen gedachten?
En hoe eerlijk ben jij naar die ander? Mag jij tegen de ander zeggen wat je zou willen zeggen? Mag jij van die ander wensen wat je wilt? Mag jij van jezelf voelen naar en over die ander wat je echt voelt?
Of pas je je wensen, je verlangens, je gevoelens, je emoties, je woorden aan?

Lees meer...

Verlicht?

6 februari 2013
Vorige week besloot ik met Erik naar iemand toe te gaan die satsang gaf.
Ook eens leuk om het eens te ‘ondergaan’ en het van de andere kant te ervaren.
We gingen naar een vrouw die zegt ‘verlicht’ te zijn. Volgens mij zijn er op dit moment maar een handjevol verlichte mensen op de aarde, maar okee, laten we haar het voordeel van de twijfel geven. Zij vertelde dat zij in het Zelf is gemanifesteerd en dat ze alleen maar Is met al wat is. Mooi toch? Wil ik ook :)

Zij is een mooie vrouw met een mooie, zachte uitstraling, die erg veel zin had in de avond.
Alleen zaten we als groep nog te veel in onze mind. En de mind is continu aan het zoeken wat het kan doen om te groeien en om te veranderen, want het voelt zich nog niet goed genoeg en dat moeten we niet willen doen, want we zijn tenslotte goed zoals we zijn.
Al snel nadat we begonnen werd de energie alleen maar lager, in plaats van hoger.
Mensen werden misselijk, voelden zich beklemd, kortom geen fijne plek om te zijn.
Ondertussen was de verlichte mevrouw, laat ik haar V noemen (van verlicht) zwaar zoekende waar nou toch de ‘oorzaak’ lag.

Lees meer...

Vijftig tinten fout

Toen ik begon te lezen in vijftig tinten grijs dacht ik: “Hèhè, eindelijk een boek waarin de man de man is en de vrouw de vrouw. Hij bepaalt, vanuit invoelen wat zij nodig heeft en brengt haar tot volledige overgave. Zij ontspant in haar overgave en wordt de liefde die zij is. 
Jippie!!

Toen ik verder las, zonk de moed me echter in de schoenen.
Jawel, weer een bouquet reeks romannetje, dit keer vermomt onder een laagje SM.
De man blijkt zware ‘mummy issues’ te hebben.
De vrouw neemt al snel de controle weer over. Zij bepaalt het allemaal wel zelf!
En zo is weer de polariteit tussen de man en vrouw gekeerd.
Hij wordt het kind dat goedkeuring van mama wil en zij bepaalt wat hij wel en niet mag.
Al snel bestaat zijn hele universum alleen nog maar uit zijn prinses (die ook nog elke keer gered moet worden in het boek) en zij bepaalt wanneer en hoe haar ridder haar mag redden.
Hij zegt het zelfs letterlijk in het boek: “You unman me!”, en dat is precies wat er gebeurt.

Lees meer...

FacebookMySpaceTwitterGoogle BookmarksLinkedinRSS Feed