Finca Vrij

 oktober 2014

Een paar jaar geleden kreeg ik voor het eerst het idee om te gaan verhuizen. Met twee kinderen de deur uit begon het huis al erg groot te voelen en bij de gedachte dat ook Pascal (de jongste) niet meer hier zou wonen, werd het huis wel belachelijk groot voor twee mensen.
Het leek me leuk om een stuk grond te kopen en daarop een cursuscentrum te beginnen. Ik begon langzamerhand rond te kijken en zag hier en daar wel wat te koop staan. Na een poos op die manier te hebben rondgeneusd, besloten Erik en ik eens echt te gaan kijken wat er te krijgen was voor het budget dat wij hebben.
Helaas voldeed niet veel aan onze eisen. Of de grond had al de juiste bestemming voor een cursuscentrum en was daardoor niet meer te betalen, of het lag niet vrij genoeg, of er zat een andere bestemming op en dan was er niets meer mogelijk.
Na zo 2 jaar te hebben rondgekeken, hebben we het idee van een centrum maar uit ons hoofd gezet.

Wel wilden we verhuizen naar een kleiner huis met een ruime tuin, het liefst een huis dat we zelf konden bouwen.
Maar sowieso wilden we wachten tot Pascal ging studeren, zodat hij zijn middelbare school in Dordrecht af kon maken.
Tijd ging voorbij en ik bleef af en toe eens kijken wat er verkocht werd en wat er aangeboden werd.
Zo gingen we naar Zeeland om daar eens wat adresjes af te rijden. We reden langs zo’n vier of vijf adresjes, maar overal was wel iets op aan te merken.
Toen reden we de Kapelleweg op richting Scharendijke en ik kreeg plotseling vlinders in mijn buik (terwijl er niet zo veel te zien was eerlijk gezegd!). Dit werd het, ik voelde het gewoon!
We lieten het weer los, want we waren eerst maar eens druk bezig met het verkoop klaar maken van onze eigen woning, want klein detailtje, die moesten we eerst maar eens zien te verkopen!
Toen dat een beetje klaar was, toch maar een bezichtiging op dat adres afgesproken.
Erik en ik reden er naartoe en weer kreeg ik de vlinders in mijn buik. Het voelde als thuiskomen!
2 Hectare grond, een huis met een grote schuur er aan vast en nog een grote kippenschuur. Alles klaar voor de sloop! (wat voor ons perfect was, want we willen zelf een energie-neutraal woning bouwen). We belden de gemeente om te vragen wat we zouden mogen terugbouwen en zij vertelden ons dat we ook wel een NED bestemming mochten aanvragen.
Wij vroegen wat daaronder valt en je snapt misschien dat we in lachen uitbarstten toen daar onder viel: een cursuscentrum!
Okee ,universum, we pakken dat idee weer op!

Dit adres vinkt alle boxjes af, geen drukke wegen in de buurt, flinke lap grond, een huis dat klaar is voor de sloop (anders betaal je er toch voor, of jij het nou wilt slopen of niet), geen electriciteitsmasten of telefoonmasten te zien, dichtbij het strand, geen buren en ga zo maar door.

Nu, een paar maanden later, is onze droom waarheid aan het worden. Ons huis is verkocht, het land is aangekocht (over 2 weken is dat helemaal definitief, dus ik ben nog een beetje voorzichtig met juichen). Over 6 weken gaan we het oude huis bewoonbaar genoeg maken om er een poosje in te kunnen wonen, terwijl we allerlei vergunningen hebben aangevraagd om een mooi huis te mogen neerzetten.
Daarnaast willen we een cursus/meditatiezaal maken in de vorm van een earthship en in een later stadium ook slaapplaatsen, zodat het geheel eventueel verhuurd kan worden aan derden.

Boven alles willen we een plek creëren, waar mensen zich thuis kunnen voelen. Een plek waar je jezelf mag en kan zijn.
Een plek waar je, als je alles even helemaal zat bent, kunt komen verblijven (bijvoorbeeld in ruil voor hulp in de grote groentetuin die we gaan aanleggen) en je op die manier even lekker tot rust kunt komen. Of waar je gewoon lekker een weekje op vakantie komt om te genieten van de rust en ruimte met uiteraard dagelijkse meditaties in de cursuszaal.
De naam die we tot nog toe in gedachten hebben voor dit centrum is “Hoom”.

 

We kunnen vanaf januari veel hulp gebruiken, dus vind je het leuk om mee te werken aan het creëren van deze mooie plek en ons te helpen onze droom waarheid te maken, dan ben je van harte welkom!
Heb je verstand van het bouwen van een earthship, weet je veel over biologisch tuinieren, bio-dynamisch tuinieren of permacultuur en wil je je kennis met ons delen… heel graag!
(De helft van de tuin wordt biologische groente/fruit/noten tuin en ook krijgen we kippen voor biologische eitjes. De andere helft van de tuin wordt verwilderd met waterpartijen, bomen, struiken en weidebloemen)
Vind je het leuk om bomen om te hakken, struiken te verplaatsen of honderden paaltjes de grond in te slaan (voor een hek, zodat de honden en straks de kippen niet de weg op kunnen lopen!), vind je verven onweerstaanbaar leuk, of vind je het aanleggen van paadjes in de tuin rustgevend, laat het me weten!!
En oja, mocht je daar in de buurt wonen en je hebt een graafmachine ;) …..

 

februari 2015
12 december zijn we verhuisd van het Schouteneinde in Puttershoek naar een vakantiehuisje in Scharendijke.
De hondjes waren uit logeren, want die mochten niet in het huisje, maar we hadden anders toch ook geen tijd gehad voor ze, omdat we twee weken de tijd hadden om van een vervallen krot een bewoonbaar huis te maken.
De eerste week waren we nog druk aan het regelen en werd er al het één en ander bezorgd op ons nieuwe adres aan vloerbedekking en dergelijke, maar officieel moesten we nog wachten met opknappen tot we hadden getekend bij de notaris. Dat gebeurde een week later, na nog een laatste samenkomst tijdens een supergave AUM (Awareness and Understanding Meditation) in Puttershoek. Toen waren we de trotse eigenaars van de Kapelleweg 29 in Looperskapelle (Scharendijke), met alles erop en eraan.
Dat alles is een enorme kippenschuur vol asbest (en dan bedoel ik ook echt vól!), een vervallen huis met daaraan een grote schuur en nog een kleinere schuur en een gigantische lap grond.

Hoe het ons is gelukt, weten we eigenlijk nog steeds niet, maar met de enorme hulp van zoonlief en schoondochter en een lieve vriendin (en af en toe nog wat andere lieve vrienden die een daagje kwamen meehelpen) hebben we van het ‘krot’ zonder verwarming, zonder keuken en eigenlijk zonder badkamer een thuisje weten te creëren waar we het meestal aardig warm kunnen houden. (Behalve dan in de geïmproviseerde badkamer op de niet geïsoleerde zolder, waar we het, met twee nieuw geïnstalleerde radiatoren, toch zeker wel tot 9,5 graad gestookt krijgen en oja, op de overloop en in de slaapkamer werd het zelfs 4 graden ’s morgens, maar dat is met nachttemperaturen van -1, dus als je het niet erg vindt, duim ik toch echt voor een zachte winter)
Ook is er een mooie tijdelijke cursus/praktijk ruimte waar de zaterdaglessen sinds 3 januari alweer in volle gang zijn.

De kippenschuur wordt vanaf 18 februari asbestvrij gemaakt en gesloopt. De bestemmingswijziging van agrarisch naar wonen komt binnenkort in de krant en nu zijn we druk bezig met het aanvragen van de omgevingsvergunning (vorige sloop en bouwvergunning).
Wel hebben we al toestemming om ons huis achter op het land te bouwen, waar we erg blij mee zijn.
Helaas is het idee van een cursusruimte in de vorm van een earthship gesneuveld. De gemeente vond het niet passen in het landschap, maar wat we tot nog toe iedere keer hebben ervaren is, dat wanneer één deur zich sloot, een andere open ging. Hierdoor hebben we nog meer vertrouwen gekregen in de voorzienigheid van het Universum!
We raken niet in de stress, maar hebben zoiets van “okee, dit moet het niet worden, wat dan wel? Laat maar zien” en dan komen de ideeën vanzelf.
We hebben nu een ander idee voor de cursusruimte en de slaapaccommodatie wat waarschijnlijk een stuk betaalbaarder is, waardoor we het waarschijnlijk wel in één keer kunnen neerzetten en niet in twee etappes, waarbij we nog maar moesten afwachten of we stap drie, de slaapaccommodatie, konden bekostigen.


En zo zijn we nu in februari beland. Ze zeggen dat Zeeland de meeste zonuren heeft van Nederland en tot nog toe schijnt hier inderdaad vaak de zon wanneer het in Rotterdam bewolkt is. Ook stond er in het AD kortgeleden een stukje dat de mensen in Zeeland het meest gelukkig en tevreden zijn van Nederland. Nou zeg, het kan niet op!
We gaan binnenkort beginnen met het plaatsen van een omheining van gaas (om de honden hier te houden). Daarvoor moeten we zo’n 450 paaltjes de grond inslaan en zo’n 300 meter gaas plaatsen. Ook moeten er een hoop bomen weg (we wilden ze verplaatsen, maar de meeste bomen zijn helaas zo verwaarloosd dat dat de kosten en moeite niet meer waard is). 

 

april 2015
De bestemmingswijziging laat nog op zich wachten, maar ondertussen hebben we ook de omgevingsvergunning (vroegere sloop- en bouwvergunning) aangevraagd. Als er geen bezwaren worden geuit vanuit de omgeving, dan zullen we eind mei beide vergunningen binnen hebben en dan kunnen we eindelijk beginnen met bouwen!
Het houten energie-neutraal huis dat Erik heeft ontworpen is al door de welstand goedgekeurd, alle onderzoeken en testjes (en geloof me, sommige slaan helemaal nergens op!) hebben we gedaan en zijn goedgekeurd, het beplantingsplan, het lichtplan, de quickscan flora en fauna, het geluidsonderzoek en ga zo maar door zijn klaar en goedgekeurd en zelfs de luchtvaart heeft geen bezwaar gemaakt op onze plannen voor het bouwen van huis en cursusgebouw.
Toch goedkeuring nodig ;)
Tussen al het bellen en geregel in, zitten we niet stil. De tuin, of eigenlijk moet ik zeggen, het erf, heeft een hele metamorfose doorgemaakt.
Zieke bomen zijn gerooid, andere bomen die op de plek van het nieuwe huis stonden zijn ondertussen ook weggehaald en deze week zijn eiken, kastanjes en vele, vele ligusters verplaatst.
Nu heel hard duimen dat de bomen het gaan redden.
Een poosje geleden hebben we al een grote wilg geknot en alle takken die daar vanaf kwamen hebben we weer in de grond gezet. Die staan al vol katjes, dus zij hebben het naar hun zin. Daarnaast hebben we nog een paar honderd nieuwe bomen en struiken in de grond gezet, want we zijn voormalig agrarisch, dus moet er een groen blok van bomen en struiken om het land heen worden geplaatst.
Erg blij zijn we met alle hulp die we krijgen van kinderen, vrienden en zelfs ‘vreemden’ die het leuk en inspirerend vinden wat we aan het doen zijn en graag een daagje mee komen helpen.
Zonder die hulp zouden nog steeds bezig zijn met het verwerken van alle takken van alle bomen die zijn omgezaagd.
Nu staat er een lange houtwal (in wording) van die takken! 
Er is een grote vijver gegraven en met de grond die daaruit kwam is een lange schurfeling (wij noemen het gewoon een wal) neergelegd. Vijver en schurfeling vormen samen een natuurlijke grens tussen cursuscentrum en privé.
Zo is ondertussen een stuk van het grasland getransformeerd in een mooi landschap.
Vier maanden wonen we alweer in ons ‘krot’ en ik moet eerlijk zeggen af en toe komt het me de strot uit! Even wat ongemakken; toiletpapier kan niet worden doorgetrokken, maar moeten we (op zijn Spaans) in een afvalemmertje doen wegens flinke rioolproblemen. Van de winter werd het 8 graden en nu 14 graden op onze ‘badkamerzolder’ en dat is best wel koud. Net als de slaapkamer trouwens. Daar hebben we wel een elektrisch kacheltje staan, dat aanslaat als het onder de 4 graden komt en dat gebeurde van de winter dan ook! (Met kachel aan slapen vinden we allebei een rampenplan).
De afwasmachine mis ik niet echt, behalve als we met een hele ploeg aan het werk zijn in het weekend, dan is het toch wel heerlijk als je daar niet naar om hoef te kijken.
Maar…
Zeeland is de provincie met de meeste zonuren en aangezien ons krot enkel glas heeft zorgt dat ervoor dat het binnen lekker warm wordt zodra de zon schijnt. Alle kachels (gas en electrisch) kunnen dan uit! Zelfs al is het buiten maar 10 graden. (Dolgelukkig waren we dan ook met de zachte winter!)
En wat vind ik die blauwe luchten toch zalig, wat knap ik daar alleen al van op!
Even de honden uitlaten doen we op het strand, wat vier minuten rijden is van ons huis (dat blijf ik een cadeautje vinden!!) en anders laten de honden zichzelf uit op ons land. Ze krijgen beweging genoeg door achter vogels en konijnen aan te vliegen, sterker nog de honden waren zelfs heel erg afgevallen en krijgen nu hopen meer voeding.
De asielpoes Beatle is al helemaal gewend en geniet steeds meer van naar buiten gaan, al blijven de honden ook daar achteraan rennen en dat vindt ze dan nog helemaal niks. Tot nog toe weet ze zich echter prima te redden en ze is een ster in zich onzichtbaar maken, soms lopen de honden er pal langs zonder iets te zien (en wij ook trouwens ;)
Ze zou niet zo van mensen houden, daar hebben we dan weer niet zoveel van gemerkt, want het is een grote kroelkont!
Zo, nu ben je weer even bij!
Binnenkort ga ik wat voor en na foto’s plaatsen op facebook, maar je bent ook welkom als je wilt komen kijken waar we mee bezig zijn of als je wilt komen helpen. We zijn bijna elk weekend wel bezig en vaak is er ook logeerplek beschikbaar voor als je een heel weekend wilt komen of als je van ver weg komt.

augustus 2015

Vanmorgen heb ik de eerste twee eitjes geraapt die de nieuwe bewoners van de Kapelleweg 29 hebben gelegd J

Na wekenlang elk weekend met zoonlief en zijn vriendin aan de slag te zijn geweest, was afgelopen weekend dan eindelijk het kippenpaleis met riante voortuin klaar. Al het hout kwam uit de schuur die gesloopt is. We hebben wat kuikens gehaald en we kregen er nog kippen van de buren bij, samen met Karel de haan, dus nu lopen er 11 kippies (nou ja, 10 dus en één haan) rond en hebben we eigen biologische eitjes!  

Twee weken geleden kregen we de sleutel overhandigd van ons huis, het is wind,- en waterdicht. Momenteel worden de binnenmuren geplaatst, zodat de vloerverwarming erin kan en de betonvloer kan worden gestort.
Het meeste werk zit er voor ons even op, dus beginnen we het hele verhaal met de gemeente van voren af aan. Opnieuw vragen we een bestemmingswijziging aan, nu voor een N(ieuwe)E(conomische)D(rager) bestemming, zodat we kunnen starten met het cursuscentrum. Zodra dat er is, kunnen we de omgevingsvergunning aan gaan vragen (oude sloop en bouwvergunning). Gelukkig beginnen we niet helemaal van voren af aan, want in principe is ons hele plan al goedgekeurd. Het is een kwestie van nog wat laatste onderzoekjes laten doen (zitten er nou vleermuizen in de schuur of niet? bijvoorbeeld) en het wachten op het draaien van de wieken van de ambtelijke molen.

De plannen voor het cursuscentrum zijn nog steeds niet vastomlijnd, wordt het één groot gebouw, twee kleinere aan elkaar gekoppeld, gaan we er ook een paar appartementjes in maken of niet? Verhuren we het geheel het hele jaar alleen als cursuscentrum of verhuren we in de zomer aan mensen die vakantie willen vieren op een andere manier? Appartementje verhuren, of misschien wel B&B, met mogelijkheid tot meedoen aan meditaties en/of yoga? We zijn er nog niet uit, maar gelukkig hebben we nog even.

We zijn begonnen met het uitzetten van het kruidenspiraal, de groentecirkel en de plek waar straks de groentekas komt te staan. En het volgende project, het bouwen van een grote schuur door vader en zoonlief is al in de planning. Ook zijn we aan het inventariseren hoeveel bomen en struiken er in november weer besteld kunnen worden (honderden!), want de gemeente wil dat het hele stuk omheind wordt door bomen, zodat we voor het zicht een ‘agrarisch blok’ blijven. Nou wilden we dat toch al, dus dat komt goed uit ;)

Met Beatle, de asielpoes gaat het prima. Ze brengt ons nog regelmatig een muisje. Langzamerhand gaat ze steeds verder op onderzoek uit en ook is ze minder bang voor die drie gekke blaffers die rondlopen. Ondertussen heeft ze volgens mij wel door dat ze sneller rent, beter klimt en al zeker veel beter is in camouflage technieken!

 

 

FacebookMySpaceTwitterGoogle BookmarksLinkedinRSS Feed