Vijftig tinten fout

Toen ik begon te lezen in vijftig tinten grijs dacht ik: “Hèhè, eindelijk een boek waarin de man de man is en de vrouw de vrouw. Hij bepaalt, vanuit invoelen wat zij nodig heeft en brengt haar tot volledige overgave. Zij ontspant in haar overgave en wordt de liefde die zij is. 
Jippie!!

Toen ik verder las, zonk de moed me echter in de schoenen.
Jawel, weer een bouquet reeks romannetje, dit keer vermomt onder een laagje SM.
De man blijkt zware ‘mummy issues’ te hebben.
De vrouw neemt al snel de controle weer over. Zij bepaalt het allemaal wel zelf!
En zo is weer de polariteit tussen de man en vrouw gekeerd.
Hij wordt het kind dat goedkeuring van mama wil en zij bepaalt wat hij wel en niet mag.
Al snel bestaat zijn hele universum alleen nog maar uit zijn prinses (die ook nog elke keer gered moet worden in het boek) en zij bepaalt wanneer en hoe haar ridder haar mag redden.
Hij zegt het zelfs letterlijk in het boek: “You unman me!”, en dat is precies wat er gebeurt.



Helaas wordt deze onzin door miljoenen vrouwen gelezen.
Daarmee wordt de droom over de perfecte ridder die haar eindelijk gelukkig gaat maken nog eens versterkt.
De ‘echte’ man, die misschien al jaren naast haar leeft, neemt ze voor lief, maar ondertussen dagdroomt ze over de dag dat hij haar echt gelukkig gaat maken.
Dat hij eens echt romantisch wordt en haar alles geeft wat zij wil. Die de aandacht en liefde geeft die zij wil en wanneer zij dat wil. Die luistert wanneer ze een luisterend oor nodig heeft en die een knuffel geeft als zij moet huilen. En dan ook nog het liefst een man die helpt in de huishouding, de kinderen op bed legt als zij te moe is en alleen maar zin in seks heeft, als zij dat toevallig ook heeft.


Maar vrouwen die een man hebben die dichtbij deze perfecte prins komt, een man die al rent voor haar, voordat ze iets heeft gezegd, een man die de hele dag om haar heen drentelt om haar te pleasen, weten dat zo’n man binnen de kortste keren verveeld. 

Al snel zal zij op hem gaan neerkijken, want hij is geen echte vent.
Een echte vent laat zich niet zo rond bonjouren. Boring is dat!

Diep van binnen weet een vrouw dat zij wil ontvangen wat ze nodig heeft en niet wat zij wilt.

Maar waarom kwijlt elke vrouw bij het lezen van Vijftig tinten grijs?
Gaat het over de hete SM seksscènes?
Maar zelfs vrouwen die gruwelen van geslagen worden, vinden deze scènes in het boek opwindend.

De vrouw kwijlt omdat ze deep down weet, dat de SM in dit boek, staat voor hoe het hoort te zijn.
De vrouw in haar vrouwelijke energie wil zich overgeven aan de man in zijn mannelijke energie.
De man in zijn autoriteit (niet te verwarren met autoritair gedrag!) die bepaalt wat wel en niet gebeurt, vanuit een invoelen in de vrouw.
Dat is wat elke vrouw wil (als ze het durft toe te geven).
Dit is de natuur van de vrouw.
De natuur van de vrouw is een ontvankelijke energie die zich overgeeft met al haar liefde aan de mannelijke energie.
De mannelijke energie is een gevende energie van nature. Wat hij haar geeft is zijn volledige aanwezigheid. Zijn ‘Zijn’.

En dat is waar elke vrouw in haar hart naar verlangd.

FacebookMySpaceTwitterGoogle BookmarksLinkedinRSS Feed